Duduk is ongetwijfeld één van de mooiste – ‘t is te zeggen meest emotie-omvattende – instrumenten die circuleren. Wat de doedelzak betekent voor Schotland en Ierland, diezelfde waarde heeft de duduk voor landen als Armenië, Azerbeidzjan en Koerdistan. Ook de nodige historiek hoort erbij; het instrument zou immers niet minder dan 3000 jaar geleden voor het eerst geïntroduceerd zijn.

Lévon Minassian is ongetwijfeld slechts één van velen die dit instrument beheersen, en past in het rijtje met Djivan Gasparyan (wellicht de meest gekende) en Suren Asaduryan. Zijn muziek omvat echter een groot aanbod in de combinatie van cultuur en dit instrument; zowel melancholie als vreugde – voornamelijk dan in de vorm van volksliederen – worden door hem wonderbaarlijk wel in muziek omgezet.

Ik luisterde reeds langer naar muziek van die contreien – Natacha Atlas, Sami Yusuf, Anouar Brahem en Hüsnü Şenlendirici verblijven al langer in mijn bibliotheek. Minassian’s muziek viel me echter op toen Armand Amar Songs from a World Apart uitbracht, een album waarop hij als componist van filmmuziek constant samenwerkt met Lévon Minassian. Ik was onmiddellijk verkocht; ik ben er ook van overtuigd dat dit album een ideale instap is in muziek van die streken; het verzacht de overstap van de melodieën die we in het Westen kennen, naar de Oosterse.

Amen Hayr Sourp (Amen, Holy Father) kan zonder twijfel geklasseerd worden in het straatje van de melancholische duduk-melodieen, maar vertegenwoordigt als geen ander de mogelijkheden van zowel het instrument als de uitvoerder, Lévon Minassian. Armand Amar is in dit geval ook de componist. Ook Hovern’Engan (The Winds have Dropped), de bovenste video, kan teruggevonden worden op Songs from a World Apart.

Net zoals vorige week ben ik ervan overtuigd dat geluidskwaliteit van de video’s de algemene impressie drastisch negatief beinvloed. Er is met andere woorden slechts één oplossing; koop het album. Hoewel het aangeboden wordt in de iTunes-Store beveel ik een CD aan om ten volle te kunnen genieten van perfect geluid!

De muziek van Minassian eventjes buiten beschouwing gelaten, kan ik ook de muziek van Armand Amar an sich ten zeerste aanbevelen. Hij is een Frans componist, en heeft ondertussen een tiental albums op zijn naam staan. Hij wordt voornamelijk gevraagd voor natuurdocumentaires, sociaal-kritische documentaires en films met een Oosterse inslag. Zijn muziek zweeft dan ook constant tussen oost en west. Poem of the Atoms is bijzonder mooi (dit album, Bab Aziz, werd overigens grotendeels in samenwerking met Armeense artiesten uitgebracht), maar ook Home met de wel zeer bijzondere stem van Gombodorj Byambajargal (Mongolië) spreekt tot de verbeelding.

Armand Amar’s albums zijn allemaal integraal te beluisteren via een Spotify UK-account. Als je dat niet hebt, dan geldt ook in dit geval de tip om een bezoekje te brengen aan de iTunes-Store of je lokale muziekwinkel !