Uiteraard zit de jury er al enkele dagen op. Door werkdruk (nog enkele andere taken gedurende de week) kwam het er echter niet van om bijtijds verslag uit te brengen. Niet getreurd echter; het verliep vlot. Het verhaal en de vertaling ervan in een architecturale context kon gesmaakt worden. Zo’n jury hier omvat wel een groot verschil met de jury’s in Antwerpen.

Tot de laatste minuut wordt immers gesleuteld aan de maquette, en worden nieuwe invalshoeken voorgesteld. Uiteraard heeft ook de expositie in het Kunsthaus het nodige belang, maar ditzelfde geldt ook voor andere instituten: een jury is geen eindpunt. Enkele inzichten worden aangereikt om de maquette in een finaal stadium te brengen, en aldus te presenteren op publieke exposities.

De wijzigingen die voorgesteld werden, namen de nodige tijd in beslag om uitgewerkt te worden. Ze zijn echter sinds gisteravond klaar, wat vandaag tot een eerste rustdag maakte in vele dagen. En vooral: een moment om te herstellen van de lange nachten. Wat de maquette (lees: het prototype voor een façade) betreft; die is klaar om vervoerd te worden naar het Kunsthaus en daar tentoongesteld te worden, samen met de werken van de 9 andere studenten.

Ter info geef ik nog eventjes de poster weer die op verschillende locaties in Graz ondertussen opgehangen werd, ondermeer het instituut zelf, de campus Alte Technik en het Kunsthaus. De schijnbaar lage resolutie is het gevolg van het scannen van de gelasercutte poster. In weze zijn de posters haarscherp, maar neemt hun productie 2 uur per poster in beslag. Vanaf maandag gaan we tenslotte aan de slag om de tentoonstelling voor te bereiden en een geslaagde donderdagavond te garanderen!