Na een tiental maanden van huis, na de nodige vliegtuig- en autoreizen heen en weer, na enkele boeiende city-trips in Zuidoost-Europa, maar vooral na meerdere maanden van intense arbeid en groeiende passie voor een specifieke niche binnen architectuur, is er een einde gekomen aan de boeiende Erasmus-periode in Graz.

De kwaliteit van het onderwijs alsook de algemene positieve omkadering ter plaatse werd reeds volop beschreven. Op meerdere momenten overheersten administratieve kwesties met de thuisuniversiteit, maar op geen enkel moment konden deze mij het enthousiasme benemen noch ongerust maken over wat de toekomst zou brengen. Ik ben er ook van uitgegaan dat zulke kwesties zich in meer of mindere mate bij elke Erasmus-student voordoen.

Mijn enthousiasme is groot, en daarom kan ik onmogelijk anders dan elke student een gelijkaardig initiatief aan te bevelen. Een studie die vergeleken kan worden met het plaatje dat al te vaak wordt opgetrokken van het Erasmus-concept is nooit mijn bedoeling geweest. Als je zulke initiatieven aangaat, dien je jezelf mijns inziens onder te dompelen in de buitenlandse studie-omgeving. Hoewel mijn kennis van het Duits niet drastisch bijgeschaafd werd, was het mijn doel om mijn ritme en werkwijze aan te passen aan het lokale systeem. Een perfecte integratie werd op die manier drastisch vereenvoudigd, en droeg ongetwijfeld bij tot dit mooie eindresultaat.

Ondertussen sijpelen ook de resultaten voor dit semester binnen; en deze zien er een voor een veelbelovend uit. Na een 1 (Sehr Gut) voor Informationsvisualisierung (3 ECTS) een maand geleden, werd mij eveneens een 1 toegekend voor Kunstlerische Interventionen in Öffentlichen Raum (6 ECTS) en de ontwerp-studio (10 ECTS). Momenteel wacht ik nog punten af voor Architektur und Film en Digitale Stadt.

En dit weblog dat door menigeen – zo vertellen de statistieken me – veelvuldig bekeken werd? Dat blijft zonder enige twijfel bestaan. Ik zal mijn traditie om kritische architectuurberichten te publiceren verderzetten. Het is echter niet onmogelijk dat met mondjesmaat artikels niet meer in het Nederlands dan wel in het Engels gepubliceerd zullen worden. Dat is desondanks geen groot vraagstuk voor deze welverdiende (al zeg ik het zelf) vakantie, een periode waarin de regelmaat van publicaties zonder enige twijfel lager zal komen te liggen.

U allen die veelvuldig mailde, reageerde, las en onderling alles van commentaar voorzag, bent bijzonder bedankt! Zonder enige twijfel heeft het de afstand tot thuis drastisch verkleind, en heeft het bijgedragen tot de algemene aangename sfeer!