Een dagje ÖBB, dat is wel een mooie eindconclusie van afgelopen vrijdag; een dag die bedoeld was om een studiebezoek te brengen aan de diensten van de stad Wenen en aansluitend een korte introductie te krijgen in het digitale stadslaboratorium van de TU Wien. Alles was ook veelbelovend, tot een kapotte bovenleiding de ganse planning danig in de war stuurde.
Fundamenteel is het verschil tussen de NMBS en de ÖBB (Österreichische Bundesbahnen) wel. Prijzen liggen wat hoger – hoewel dat nog relatief is, vermits de afstanden hier groter zijn – maar de kwaliteit die je ervoor terugkrijgt, is bijna fenomenaal. Je wordt niet in de typische NMBS-beestenwagens gepropt, maar krijgt propere compartiment-rijtuigen ter beschikking. Elke coupé (voor 6 personen) is bovendien ook nog eens uitgerust met air-conditioning, de nodige stopcontacten, en een leeslampje per persoon. Ondertussen wordt op het ganse spoorwegnet ook blijvend geïnnoveerd en is op sommige lijnen gratis internet beschikbaar.
Doorheen de ganse rit merk je ook dat het personeel en de Oostenrijkse gebruikers terecht fier zijn op hun spoorwegnet. Vuil wordt niet achteloos weggeworpen, muziek wordt nooit te hard gezet opdat het medereizigers zou kunnen storen, en bij ticketcontrole werpt de begeleider steeds een keurende blik in het compartiment. Een oprechte begroeting en afscheid maakt ook steevast deel uit van het ritueel.
Ook op praktisch vlak is het een wereld van verschil met hetgeen in België gekend is. Het dienstrooster beloofde ons een vertrek om 6u26 uit het station van Graz, en slaagde er wonderwel in om dat waar te maken. Toegangsdeuren waren dan reeds een halve minuut gesloten, en de treinbegeleider deed in het Duits en perfect Engels zijn verhaal. Tot en met Wiener Neustadt waren ook de aankomsttijden punctueel (een zestal stops).
Helaas gooide een kapotte bovenleiding roet in het eten. Desalniettemin werden we als passagiers niet in de steek gelaten en werden we elke tien minuten op de hoogte gehouden van de evolutie en de geplande afhandeling. Een studente die een examen moest afleggen ten spijt, werden we een uurtje later weggesleept om een half uur later Wenen te benaderen vanuit oostelijke richting. Daardoor was de planning van de dag echter zodanig in de war gestuurd dat ons niet meer dan een tweetal uurtjes restten in de stad.
Binnen die tijdspanne stond nog een presentatie op het programma van de dienst Stadtvermessung. Zij houden zich bezig met enerzijds gegevensopslag en digitalisering van de ganse stad Wenen; van tweedimensionale kadasterplannen tot driedimensionale plans en weergaves die voluit worden ingezet in stadsplanning. Hun meettechnieken zijn van een dusdanige nauwkeurigheid dat zelfs tramkabels in 3D kunnen weergegeven worden. Zulke nauwkeurigheid is uiteraard van onschatbare waarde in een stedenbouwkundige en planologische context.
Kortom, hoewel het merendeel van de dag zich afspeelde op de trein, beschouw ik het allerminst als een verloren dag. Ik weet al langer dat het beter kan dan de NMBS, maar had niet durven denken dat het zelfs in Europa beter kan. Nu ben ik me ervan bewust dat het mits inspanningen van management, personeel én gebruikers mogelijk moet zijn, en dat onvriendelijkheid, vervallen rijtuigen, vuil, en bovenal het gebrek aan stiptheid en vertrouwen een specifiek Belgisch probleem zijn! Punt uit.
Plaats een reactie \