Kennis en aanvaarding van parametrische architectuur en ontwerptechnieken kan ontegensprekelijk slechts geschieden als ook de mainstream architectuur van nabij gevolgd wordt. Het hoeft niet allemaal plastisch of organisch te zijn om aanschouwd te kunnen worden als mooi. Dat ook eenvoud en subtiliteit belangrijke parameters zijn, bewijst architect William O’Brien.

Zijn werk merkte ik op via het impressionante portfolio van Peter Guthrie, een Zweeds graficus die zich voornamelijk concentreert op de productie van uitzonderlijke hoge kwaliteitsbeelden van woningen. Zijn werk is voornamelijk computergegenereerd, maar af en toe grijpt hij ook naar het fototoestel. In opdracht van William O’Brien Jr. werkte hij aan 3D-beelden van Allendale House, een A-frame woning waar het concept zich focust op eenheid in een omgeving die rust uitstraalt.

De woning werd ontworpen als aanvulling van de bestaande en magnifieke buitenruimte. Dat de betrekking van die sfeer in het interieur noodzakelijk was, bleek voor de architect een evidentie. Grootse ruimtes op een vrij beperkt oppervlak laten dan ook toe om volop de impulsen van de omgeving te ervaren. Bovendien worden de fysische nadelen van een A-frame weggewerkt door op inventieve wijze opbergruimte te voorzien in de schuine delen die zich onder ooghoogte bevinden.

The house links three horizontal extrusions of “leaning,” or asymmetrical A-frames. The skinny A-frame on the western side contains the library, wine cellar and garage. The wide A-frame in the center of the house is dedicated to two floors of bedrooms and bathrooms. The medium A-frame on the eastern side consists of living, kitchen and dining areas. The house aims to undermine the seeming limitations of a triangular section by augmenting and revealing the extreme proportion in the vertical direction, and utilizing the acutely angled corners meeting the floor as moments for thickened walls, telescopic apertures and built-in storage.

Meer tekst, indrukwekkende beeldmateriaal en het nodige plannenmateriaal kan teruggevonden op de pagina die het ontwerp nauwer bespreekt. De navigatie is wat omslachtig, maar mits de nodige oog-hand coördinatie slaag je er allicht in om de pijltjes onderaan rechts elke afbeelding aan te klikken.

O’Brien is niet zomaar een architect, maar is tevens professor aan de MIT School of Architecture and Planning. Hoewel zijn website tot op heden slechts een beperkt portfolio presenteert, mag ook zijn bijdrage voor het 2010 MoMA/ P.S.1 Young Architects Program best gezien worden. Ongetwijfeld een architect om van nabij in de gaten te houden in de toekomst!