Vandaag werd het zonder enig probleem bezorgd; de uitgave van AD (Architectural Design) die ons voor de huidige ontwerpstudio werd aanbevolen. Digital Cities (redactie door Neil Leach) gaat dieper in op alle parametrische overwegingen die gehanteerd kunnen worden bij hedendaagse stedenbouwkundige concepten; een stapje hoger dan hun huidige aanwending in architectuur.

Deze uitgave van AD is – net als alle andere publicaties van AD – niet te vergelijken met het gemiddelde architectuurtijdschrift als pakweg A10, A+, De Architect of Mark Magazine. Waar deze tijdschriften zich voornamelijk focussen op de gangbare architectuur (zij het in projectreportages of verhandelingen over oeuvres en genres), is AD een tijdschrift dat architectuur lijkt te bekijken als een wetenschap en vooral een evolutieve kunst. Ik schreef er al eerder een kort stukje over.

Zoals gezegd sluit deze uitgave aan bij de problematiek in de ontwerpstudio van komend semester. Op basis van allerhande data (geografie, statistiek, onderzoek, et cetera) zal immers een stedenbouwkundig concept opgesteld worden voor een bepaalde regio. Deze uitgave behandelt niks dan zulke onderzoeken en ontwerpen die de afgelopen jaren werden geproduceerd aan gerenommeerde universiteiten (Architectural Association, University of Southern California, Dessau Institute of Architecture) en door gerenommeerde architectuurbureaus (Zaha Hadid Architects, Kokkugia). Bovendien wordt – in tegenstelling tot het gemiddelde architectuurtijdschrift – niet enkel het eindresultaat beschreven, maar wordt volop aandacht besteed aan tussenliggende stappen, het vooronderzoek en de uitwerking.

Behalve deze projecten wordt het geheel ook filosofisch gekaderd, door een interessant interview met Manuel DeLanda. Hij is behalve docent aan verscheidene architectuurscholen ook auteur en ex-programmeur. Hij spreekt over interessante vernieuwingen in de wereld van de digitale stad, en stappen die men immer in overweging zou moeten nemen bij zulke high-end projecten. Er wordt gepraat over de gevaren, maar ook de bijzondere mogelijkheden van nieuwe toepassingen als CityEngine, een softwaretoepassing die ontwerpers (hoewel het gericht is op de gaming-industrie wordt het ook veelvuldig toegepast in historisch onderzoek naar urbanisme in de oudheid) in staat stelt om digitaal en parametrisch steden op te bouwen. Onderstaand filmpje over de wederopbouw van Pompeii zegt mijns inziens genoeg.

Met deze editie van AD komt een vervolg aan de drie publicaties die ik reeds in mijn bezit had. Hoewel AD niet goedkoop is (een studentenabonnement kost 110 USD), wordt het toch wellicht mijn nieuwe tijdschrift-abonnement in de nabije toekomst. Ik ben een tweetal jaar geabonneerd geweest op A10 (zie boven), maar ben bij architectuurtijdschriften immer verbaasd over de hoeveelheid (overbodige) reclame. A10 was goedkoop, maar helaas was die kostprijs omgekeerd evenredig met de hoeveelheid reclame.